آیا ما بیش از حد آرسنیک می خوریم؟


دانشمندان هنوز در مراحل اولیه جمع آوری داده ها در مورد محتوای آرسنیک مواد غذایی هستند. تا کنون، به نظر می رسد تنها مواد غذایی که به طور گسترده مصرف شده و احتمال بالقوه ایجاد مشکلات سلامتی در درازمدت را به دلیل محتوای حاوی آرسنیک خود دارند عبارتند از برنج (مخصوصا برنح های وارداتی برای کشور عزیزمان ایران) و تمام محصولات حاصل از برنج مانند آرد، کیک، کراکر و شیر خشک.

لازم به ذکر است که عزیزانی که قصد خرید برنج طارم هاشمی را دارا هستند می توانند اطمینان داشته باشند که در مجموعه عطر برنج هرگز از آرسنیک استفاده نشده و نمی شود.

آرسنیک موجود در برنج سرطان زاست

تجزیه و تحلیل های شیمیایی نشان می دهند که بدون توجه به مبداء برنج، چهار ترکیب آرسنیک که شامل حدود ۹۵ درصد آرسنیک است از برنج در حال پخت آزاد می شود.

بر طبق آژانس بین المللی تحقیقات سرطان، دو ترکیب، که با هم به عنوان آرسنیک غیرآلی شناخته می شوند، سرطان زا هستند و (آرسنیک منومیتی و دی متیل) هم محتملا برای انسان ها سرطانزا هستند.

برای فهمیدن آن احتیاج به آزمایش های بیشتری است. مدتی است محققان متوجه شده اند که تمام مواد غذایی و نوشیدنی هایی که ما مصرف می کنند حاوی آرسنیک است.

آیا ما باید نگران باشیم؟ آیا مقررات ما را محافظت نمی کنند؟ در واقع، نه – ما محافظت شده نیستیم.

آرسنیک موجود در آب در ایالات متحده آمریکا

در ایالات متحده، مانند بسیاری از کشورها، غلظت آرسنیک در آب آشامیدنی را تنظیم می کند، اما غلظت آرسنیک را در نوشیدنی ها و یا غذا های دیگر تنظیم نمی شود. ما یک مقررات جیوه در غذا داریم؛ چرا ما مقررات آرسنیک در مواد غذایی را نداریم؟

یکی از تفاوت های مهم این است که تمام ترکیبات جیوه ای که در غذا پیدا می کنیم به همان اندازه سمی هستند. این مورد برای آرسنیک صدق نمی کند. اگر چه ما معمولا به ترکیبات آرسنیک به عنوان ماده ای که به صورت بالقوه مضر است فکر می کنیم، اما بیشتر آرسنیکی که ما می خوریم بی ضرر است.

غذای دریایی که حاوی بیش از حد بیشترین میزان آرسنیک است و آن را به عنوان آرسنوبتاین (که یک ماده شیمیایی ارگانیک حاوی آرسنیک است) و برای ما انسان ها بی ضرر است، تحویل می دهد.

چگونه آرسنیک در غذا تنظیم شود؟ برای انجام این کار، ما نیاز به توسعه روش های بهتر برای تعیین مقدار آرسنیک و سایر مواد شیمیایی در غذاهایمان داریم.

آرسنیک در موارد غذایی

طیف وسیعی از آرسنیک در مواد غذایی وجود دارد. اگر محدودیت ایمنی در مواد غذایی تنها بر اساس سطح غلظت تعیین شده باشد، همه مواد غذایی به دست آمده از محیط زیست آبزی به عنوان نامناسب برای مصرف انسان تعیین می شود، حتی اگر هیچ خطری برای سلامتی وجود نداشته باشد.

بنابراین استاندارد آرسنیک در غذا باید ترکیبات آرسنیکی که باید تنظیم شود را مشخص کند.

نحوه کم کردن آرسنیک در برنج

به همین منظور، بعد از خرید برنج طارم هاشمی برای پخت آن، معمولا در ابتدا و در شب قبل از پخت، آن را چند بار آب کشیده و سپس در ظرفی که حاوی آب باشد قرار می دهند. این کار موجب می شود تا میزان بسیار بالایی از آرسنیک موجود از بین برود.

همچنین خطرات سلامتی به سطوح آرسنیک غیرآلی سرطان زا بستگی دارد، برای مثال به میزان مصرف برنج و چگونگی مصرف آن.

برخی محققان معتقدند برای کم کردن خطر ابتلا به سرطان ناشی از آرسنیک و رساندن آن به سطح قابل قبول، مصرف روزانه یک فرد بالغ نباید بیش از یک چهارم فنجان برنج خام باشد و مصرف کودکان نیز باید میزان مصرف شان نسبت به وزن بدن شان کمترهم باشد.

ما نمی دانیم چقدر درمعرض خطر آرسنیک بوده ایم. تنها پیشرفت های اخیر در تکنولوژی اندازه گیری شیمیایی امکان تشخیص ترکیبات آرسنیک در مواد غذایی را فراهم کرده است. اولین نتایج برای اندازه گیری آرسنیک در برنج در سال ۱۹۹۸ به دست آمد.

میزان آلودگی جهانی تا سال ۲۰۰۵ مشخص نشده بود، تا زمانی که متوجه شدیم که برخی از بالاترین غلظت های ترکیبات آرسنیک غیرآلی و متیل در برنج پرورش یافته در ایالات متحده وجود دارد. نتایج تا کنون نشان می دهد که تمام برنج، بدون در نظر گرفتن تنوع و منشا، حاوی غلظت قابل اندازه گیری از ترکیبات آرسنیک است.

چرا آرسنیک در برنج وجود دارد؟

برنج اغلب در زمین هایی که قبلا برای پرورش پنبه استفاده می شود رشد می کند (البته مزارع کاشت برنج طارم هاشمی مجموعه عطر برنج، هرگز و حداقل در ۸۰ سال اخیر پنبه زار نبوده است و برای حفظ سلامتی مردم عزیزی که همت به خرید برنج طارم هاشمی مجموعه عطر برنج می کنند، هر گز از آن استفاده نخواهیم کرد) که تولید آن شامل اسپری کردن اسید کاکدیلیک (ترکیبات دیمیتل آرسنیک) برای کشتن آفاتی مثل شپشه ی غوزه و سپس با اسید آرسنیک برای کشتن و خشک کردن گیاه قبل از برداشت مکانیکی، می شود.

برنج نیز آرسنیک را بیشتر از سایر محصولات کشاورزی مانند گندم و جو جذب می کند. بسیاری از ترکیبات حاوی آرسنیک که ما می خوریم و می نوشیم هم از پروسه هایی که شامل تشکیل طبیعی آرسنیک شده و به طور گسترده ای در پوسته زمین پخش می شوند، هستند.

تمام شکل های زندگی در کره زمین، از جمله باکتری ها تا پستانداران نخستین پایه، قادر به تبدیل ترکیبات آرسنیک آلی ایجاد شده از مواد معدنی که وارد چرخه غذایی شان می شود به یک سری از ترکیبات ارگانیک هستند.این قرایند باعث می شود که آرسنیک کمتر سمی باشد.

ارسال یک دیدگاه

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

0

بالا

X